
De eerste hoofdstukken van De kunst van het oorlogvoeren onderzoeken de omstandigheden van een veldtocht voordat de manoeuvres aan bod komen. Deze rondleiding verbindt de eerste beoordeling, de voorafgaande berekeningen, de economische uitputting en de prioriteiten bij een aanval. Hoofdstuk 1 biedt twee invalshoeken: de vijf factoren en de betekenis van winnen in de tempel.
Voor je handelt: de omstandigheden beoordelen en de berekeningen nalopen
Een strategie voorbereiden vereist dat je onderscheid maakt tussen een doel willen bereiken en de omstandigheden hebben om dat te proberen. Hoofdstuk 1 van De kunst van het oorlogvoeren begint met deze beoordeling aan de hand van factoren waarmee je de eigen situatie met die van de tegenstander kunt vergelijken. De planning begint met vragen over de omstandigheden en de beschikbare middelen, niet met het kiezen van een manoeuvre.
De vijf factoren van hoofdstuk 1
Doctrine, weer, terrein, bevelvoering en discipline vormen samen de eerste beoordeling. Elke factor richt de aandacht op een ander deel van het vraagstuk: de omstandigheden van de omgeving zijn niet hetzelfde als het vermogen om leiding te geven, en over middelen beschikken betekent niet dat ze georganiseerd zijn om ze te gebruiken.
De analyse van de vijf factoren van hoofdstuk 1 licht hun betekenis toe en bespreekt de vragen die elke factor oproept. Voor de vergelijking is concrete informatie nodig; alle factoren zonder onderbouwing gunstig beoordelen, zou een verwachting alleen maar de schijn van een berekening geven.
Wat betekent winnen in de tempel?
De passage over de voorafgaande berekeningen werpt een andere vraag op: hoe maak je een voorspelling voordat je de troepen mobiliseert? De factoren benoemen die je moet onderzoeken is een eerste stap. Daarna moet je de omstandigheden vergelijken, vaststellen welke informatie ontbreekt en uitleggen waarom je een bepaalde uitkomst verwacht.
De bespreking van wat winnen in de tempel betekent richt zich op die voorbereiding. Planning maakt het mogelijk aannames te toetsen voordat je middelen inzet, maar voorkomt niet dat de situatie verandert en maakt van een voorspelling geen zekere overwinning.
Kosten en prioriteiten: wat er nodig is om een veldtocht vol te houden
Hoofdstuk 2: mobilisatie, bevoorrading en uitputting
Het tweede hoofdstuk verlegt de aandacht naar de inspanning die nodig is om oorlog te blijven voeren. Een veldtocht vraagt bij de start en tijdens het verloop ervan om middelen. De duur beïnvloedt die inspanning: de bevoorrading blijft nodig terwijl het materieel en de troepen slijten.
De bespreking van de kosten van oorlog in hoofdstuk 2 brengt mobilisatie, voorraden en het voortduren van het conflict met elkaar in verband. Zo kun je een praktisch onderscheid toetsen: een operatie kunnen beginnen, betekent niet dat je haar kunt volhouden tot het doel is bereikt.
Hoofdstuk 3: de mogelijkheden van de aanval
Hoofdstuk 3 maakt onderscheid tussen optreden tegen plannen, bondgenootschappen, legers en versterkte steden. De redenering dwingt je na te denken over wat je wilt bereiken en welke kosten de gekozen aanpak met zich meebrengt.
De uitleg over de rangorde van aanvallen in hoofdstuk 3 werkt die prioriteiten verder uit, samen met de relatie tussen informatie en bevelvoering. Wie het hoofdstuk alleen leest als een verzameling uitspraken over winnen zonder te vechten, mist de vergelijking van alternatieven waarop de redenering berust.
Van de eerste beoordeling naar de opstelling van de troepen
De drie hoofdstukken kun je lezen als een opeenvolgende heroverweging van dezelfde beslissing. Eerst beoordeel je de omstandigheden, daarna de kosten om de actie vol te houden en ten slotte de middelen om het doel na te streven. Een conclusie die je aan het begin hebt getrokken, moet opnieuw worden bekeken als de kosten of alternatieven veranderen.
In een hypothetische situatie zou het bijvoorbeeld niet genoeg zijn om over voldoende troepen te beschikken om te vertrekken als er niet genoeg voorraden zijn om door te gaan. Dat verschil zou aanleiding geven om het plan opnieuw te bekijken voordat de uitvoering wordt besproken. Het volgende deel, opstelling en tactiek: hoofdstukken 4 t/m 7, behandelt de defensieve voorbereiding, coördinatie en manoeuvres.
De gids bij De kunst van het oorlogvoeren bevat de overige hoofdstukdelen en de verkenning van manuscripten en vertalingen. Zo kun je de volgorde van het traktaat volgen of terugkeren naar een specifiek onderwerp zonder het verband met het geheel uit het oog te verliezen.




